"JE EST UN AUTRE"
(A. Rimbaud)
Je n'est pas un autre. Yo, como mínimo, somos dos… a veces tres o cuatro e incluso, si me dáis un poco de tiempo, cien o mil o todos los que por este aquí, que llaman tú, están pasando.
«Desde
la infancia nos enseñan; primero a creer los que nos dicen las
autoridades, los curas, los padres… Y luego a razonar sobre lo que
hemos creido. La libertad de pensamiento es al revés, lo
primero es razonar y luego creeremos lo que nos ha parecido bien de
lo que razonamos»
José
Luis Sampedro Sáez (1 de fevereiro de 1917 – 8 de abril de
2013)
Van
-se o vellos intelectuais, xa non queda casi ningún… a xente
da minha xerazón, os que vivemos o final do franquismo e a
transición/transacción estamos “cristianizados e
domesticados”… os novos vades ficar sós, meus e
miñas… tempos aciagos… hoxe é un dia amargo…
O vate
Ovidivs Pepepotamvs, tanto iocosissimvs vir qvanto pessimvs poeta,
recitando fragmentos do seu “Ars bibendi, ars disfrvtendi”
polas ruas da Colonia Flavia Brigantivm.
“malditos
sean esos pies infectos en el agua pura”… y me paro a
pensar en el orco Jackson mientras leo por undécima vez
la tetralogía tolkiniana (El Hobbit y El Señor de los
Anillos).
¿Cómo
es posible que alguien que afirma amar y querer honrar a Tolkien
pueda haber convertido (pervertido)
estos
maravillosos personajes en vulgares esperpentos y/o burdos fantoches
de feria?
Hoje
é a Noite
Meiga do
Sanxoán e amanhá será outro dia…
(non
esquezades lavar-vos coa água das ervas sanxoaneiras, que non
só o lume lustra e purifica)